Związek Literatów Polskich

Ciekawa świata

A jeżeli będzie mi dane

jeszcze i jeszcze raz

popatrzeć na cud świata

tęczówkami szypułek

okolonych rzęsami płatków

kwiatu jabłoni

jeszcze i jeszcze raz

skosztować soczystego owocu

nasyconego historią człowieka

wspinającego się, dążącego

jeszcze i jeszcze raz

będę się wspinać

ciekawa świata

którego nie zdążyłam poznać

Kwiat we włosach

Moje miasto

dziś takie smutne
twarzami ludzi

podążających
za zniekształconym

odbiciem celu
Dziewczyno

majowa dziewczyno
dobrze, że wpięłaś

kwiat we włosy
na spotkanie

z majowym kochankiem
w wiosennym

romantycznym lesie
Twój chłopiec wróci z tobą

do domu
las nie służy już

za schronienie
jak waszym dziadkom –
to ich twarze w woalkach

z nietrafionych wyborów
kamienne

poszarzałe czasem
składają się

na smutek ulic
Ulico mojego miasta

zmień się
Dziewczyno, dobrze

że wpięłaś kwiat

Tylko pamięć notuje

Kołysze się bar

statek dryfujący

na powierzchni bólu

Wystrzeliły światła przybrzeżne

na cześć narodzin nocy

w fałdach peleryny

na nieruchomiejącym morzu

Przez uśmierzający

szept Bachusa

dochodzi szczekanie morsów

Powraca świadomość

nie ta bliskość

nie to wino

nie ten statek

Tylko pamięć notuje

łagodny smak wina

i ostry głos morsów

w Zatoce Santa Cruz

Dopóki

W otwartym kloszu nieba

wiszą gwiazdy

świecąc szczęśliwcom

cieniem przemieszcza się

czerń piekła

między niebem i piekłem

drży ziemia

zabijana

choć dopiero rodziła

karmiła

kokony ludzkie

jak porażone liście

leżą na skorupie stężałej

brudnej krwią

nie mogą się w nią wtulić

wiosną pokryją je trawy

i cisza

dopóki znów nie zadrży ziemia

Katyniem, Kongiem, Kosowem