Zbigniew Jerzyna

Zbigniew Jerzyna – poeta, dramaturg, eseista, edytor, urodził się 9 maja 1938 roku w Warszawie, zmarł 29 listopada 2010 r. Członek Związku Literatów Polskich. Studiował filologię polską na UW. Debiutował w „Kulturze” (1957). Debiut książkowy: Lokacje (1963). Opublikował tomy wierszy: Kwiecień (1964), Realność (1966), Coraz słodszy piołun (1970), Modlitwa do powagi (1974), Małe rapsody (razem z Krzysztofem Gąsiorowskim, 1975), Przesłanie (1980), Wybór wierszy (LSW 1985), Iskrą tylko (rapsod dramatyczny 1985 – Nagroda na Międzynarodowych Targach Lipskich), Moment przesilenia 1986), Pieczęcie (1992). A potem już nie (Wybór „Anagram” 1988) Listy do Edyty (2000), Mówią i inne wiersze (2003). Eseje: Wędrówka w słowie (1985), Katalog życia i śmierci albo przygody pojęć”. Jest autorem dramatów: Tropy (1960), Iskrą tylko (1970 - 200 przedstawień w Teatrze Dramatycznym), Kto wyprowadzi psa (2000). Słuchowisk radiowych: m.in. Kosztele, Dzwonek, Syzyf, Odejście poety, Pojednanie, Fromborska baszta, Gasnące kolory oraz widowisk telewizyjnych: Strudzenie w marszu, Księżyc w ruinach, Gorący ślad, Niobe 43, Kłosy pochylone, Widmo nocnej podróży.

Opracował i poprzedził wstępem zbiory następujących poetów: Jana Kochanowskiego, Jana Lechonia, Władysława Sebyły, Mirona Białoszewskiego, Osipa Mandelsztajna, Anny Achmatowej, Reinera Marii Rilkego, Stanisława Przybyszewskiego, Barbary Sadowskiej. Opracował i wstępem opatrzył antologię Poeci Wyklęci – Od Villona do Morrisona (Anagram – 2001). Jest autorem książek dla dzieci m.in. Wśród drzew oraz Czarne oczy wiśni.

Był redaktorem „Widzeń”, „orientacji”, „integracji” oraz później „Kultury” i „Przeglądu Tygodniowego”. Był również założycielem Spółdzielni Wydawniczej „Anagram” i długoletnim przewodniczącym jej Rady Nadzorczej oraz doradcą programowym. Jest laureatem wielu nagród literackich. Jego wiersze i słuchowiska przetłumaczono na 35 języków.