proste, okrągłe
strażniczki rubryk
sprawozdań, policzonych rzeczy

zera nie mają twarzy wykrzywionych bólem
nie konają, nie krwawią, nie wydają trupiego zapachu
ustawiają się w długich rzędach z wymaganą precyzją

liczby … niepoliczalnych nieszczęść
ciągi …. nieskończonych tragedii 
zamęczone, przysypane gruzem, 	
wyciągnięte z błota cyfry 
ma-te-ma-tycz-nie  mil-czą-ce 

a przecież śmierć – jak narodziny
winna być pojedyncza

kiedy rozkładam ją na miliony
nie umiem odczuć

umiem tylko milczeć w nieskończoność …      
                                                  
chyląc głowę
razem z pochyloną
…  dwójką